روایت مشاور وزیر میراث فرهنگی از انتقال امانی آثار

به گزارش خبرگزاری صداوسیما روزبه کردونی تاکید کرد: این اقدام به هیچ وجه به معنای تعطیلی یا جابه جایی گروه هنرهای سنتی نیست، بلکه با هدف ارتقای سطح حفاظت و تامین الزامات امنیتی و حفاظتی آثار و پس از بررسی های تخصصی و مشورت با مسئولان این گروه، موزه ملی ایران به عنوان مقصد انتقال امانی این آثار انتخاب شده است.

1-آیا گروه هنرهای سنتی در حال تعطیلی یا انتقال است؟

خیر. نه گروه هنرهای سنتی منحل شده و نه قرار است خود این گروه به سعدآباد یا محل دیگری منتقل شود. آنچه مطرح است، فقط انتقال امانی بخشی از آثار ارزشمند این گروه است که اکنون در سایت مرکزی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نگهداری می شوند.

2-چرا اصلاً انتقال آثار مطرح شد؟

به دلیل ملاحظات جدی امنیتی و حفاظتی و تأکید نهادهای مرتبط بر ضرورت نگهداری این آثار در شرایط امن تر و استانداردتر. مسئله از ابتدا حفاظت از گنجینه بوده است، نه یک جابه جایی اداری.

3-آیا قرار بود آثار به سعدآباد منتقل شوند؟

سعدآباد در بررسی اولیه یکی از گزینه ها بود، اما تصمیم نهایی نبود. پس از مشورت با مسئولان و متخصصان گروه هنرهای سنتی، به پیشنهاد خود آنان، موزه ملی ایران به عنوان مقصد مناسب تر انتخاب شد.

4-چرا موزه ملی ایران؟

به دلیل برخورداری از زیرساخت های تخصصی حفاظت و مرمت و امکان اجرای دقیق تر ضوابط امنیتی، حفاظتی و امین اموالی.

5-آیا متخصصان هنرهای سنتی در این فرایند حضور دارند؟

بله. بازدید میدانی توسط رییس موزه ملی و مسئول گروه هنرهای سنتی انجام شده و آماده سازی، بسته بندی، انتقال و جانمایی آثار با همراهی مسئولان گروه هنرهای سنتی و زیر نظر متخصصان حفاظت و مرمت انجام خواهد شد.

6-آیا این ماجرا شبیه جابه جایی های گذشته یا پرونده آثار مفقودشده سعدآباد است؟

نگرانی ناشی از تجربه های گذشته قابل درک است؛ اما شباهت در واژه «جابه جایی» به معنای یکسان بودن دو اتفاق نیست. در این پرونده مقصد نهایی سعدآباد نیست، انتقال امانی است و فرایند با ثبت امین اموالی و نظارت تخصصی انجام می شود.

پرونده های گذشته باید مستقلاً بررسی و درباره آنها پاسخ داده شود؛ اما نمی توان نتیجه آن پرونده ها را از پیش به این تصمیم تعمیم داد.

7-چه چیزی اتفاق نیفتاده است؟

نه گروه هنرهای سنتی تعطیل شده، نه «پژوهشکده ای» منتقل شده، نه آثار به سعدآباد سپرده شده اند، نه واگذاری دائمی صورت گرفته و نه انتقالی پنهانی و بدون نظارت تخصصی در جریان است.

8-پس چه اتفاقی افتاده است؟

بخشی از آثار ارزشمند هنرهای سنتی که در سایت مرکزی وزارتخانه نگهداری می شوند، به دلیل ملاحظات امنیتی و حفاظتی نیازمند شرایط مناسب تری تشخیص داده شده اند. پس از مشورت تخصصی نیز، با پیشنهاد و همراهی خود مسئولان هنرهای سنتی، موزه ملی ایران برای انتقال امانی و حفاظت از این آثار انتخاب شده است.

ماجرا در یک جمله: نه انتقال هنرهای سنتی، بلکه انتقال امانی آثار برای حفاظت از هنرهای سنتی.